Pojawiające się nowe narzędzia AI do generacji grafiki testuję zwykle, wydając polecenie utworzenie obrazka przedstawiającego Gödla, Eschera i Bacha dyskutujących o dowodzie na istnienie Boga.
Te trzy nazwiska odnoszą oczywiście do słynnej książki Douglasa Hofstadtera Gödel, Escher, Bach: an Eternal Golden Braid. To gruby tom, w którym autor rozważa wiele kwestii, ale przewijają się w nim przede wszystkim rozważania o istocie świadomości, naturze naturalnej inteligencji i zagadnienia inteligencji sztucznej, a pojęciem-kluczem, występującym tu nader często, są „dziwne pętle”, strange loops, których prostym przykładem może być paradoks kłamcy.
Owe „dziwne pętle” są dla Hofstadtera podstawą jego teorii, w której próbuje wyjaśnić powstawanie świadomości oraz paradoksy pojawiające się w świecie sztuki i matematyki, a wszystko to okraszone zabawnymi i błyskotliwymi historyjkami, inteligentnie nawiązującymi do dyskutowanych problemów.
